Znaleziska resztek ceramiki w Gaszowicach oraz monet rzymskich w Czernicy, są dowodem na to, iż w okresie wczesnego średniowiecza (do 600 r.) istniało już osadnictwo na terenie Gminy. Do około 890 roku ziemia rybnicko wodzisławska w skład ktorej wchodziła Gmina Gaszowice leżała w granicach jednego ze Śląskich plemion - Gołęszyców. Około roku 900 ziemie te zostały podporzadkowane wielkim Morawom. W 990 roku Mieszko I włączył Śląsk do formującego się państwa polskiego. Ziemia ta pozostawała we władaniu książąt polskich do 1327 roku, kiedy to Leszek książe raciborski złożył hołd lenny królowi Czech Janowi Luksemburskiemu. Pod rządami Czech ziemie te znajdowały się do roku 1526, wówczas zostały włączone do Austrii. Po pierwszej wojnie śląskiej 1792, podzielono Śląsk na część austriacką i pruską. Górny Śląsk przeszedł we władnie Prus.

W lipcu 1922 roku w efekcie powstań śląskich i plebiscytu na Górnym Śląsku po 595 latach powiat rybnicki w obrębie którego znajdowała się Gmina Gaszowice, powrócił do Polski. Okres przynazleżności do Polski przerwała II wojna światowa, wtedy to Śląsk był częścią III Rzeszy Niemieckiej.

Gaszowice założone zostały w końcu XII wieku przez rycerza nazwiskiem Gasz. Można je zaliczyć do najstarszych osad w okolicy, już w 1317 należały do księstwa Raciborskiego. W porównaniu z sąsiednimi miejscowościami Szczerbice charakteryzują się krótszą historią. Powstały na przełomie XV i XVI wieku jako dobra rycerskie. Pierwsza wzmianka o Szczerbicach pochodzi z 1410 roku - źródła historyczne wymieniają w bitwie pod Grunwaldem rycerza Jana ze Szczerbic walczącego po stronie króla polskiego Jagiełły. Łuków Śląski nie mógł powstać wcześniej niż w II połowie XVI wieku o czym świadczy charakter osadniczy gospodarstw tego typu, które powstawały dopiero w tym czasie na Śląsku. Po raz pierwszy nazwa wsi Czernica pojawiła się w dokumencie z 17 marca 1317 roku. Pierwszym właścicielem wsi był szlachcic o imieniu Tomisław.

SEKAP
Rządowe Centrum Legislacji
Epuap
Subregion Zachodni